manayuγa So. (T. rather വന) No. മനിയുക To fashion, form earthen ware, make as a potter. — CV. മനയിക്ക, f. i. കലം. VN. മനച്ചല്‍ (fr. മന, മന്നു?). മനയുന്നവന്‍ = കുശവന്‍.

māṇikyam S. (മണിക). 1. A ruby. മാണിക്കം 1. id. മാണികക്കല്ലുകൊണ്ടു മാങ്ങ എറിയുന്നു prov.; any gem മാ'ക്കല്കളില്‍ നീലക്കല്‍ നിന്നു വിളങ്ങും പോലേ CG.; fig. മന്നര്‍ മാണിക്കം തൊടുത്താന്‍ RC. the best of princes. മാ'മായ വസ്തു V1. very precious. 2. N. pr. f. (& m.; also മാണിക്കന്‍ So.). 3. the hood of a serpent; the ripe berry of കോശക്ക; the edible pericarpium of ആ ന്പല്‍ etc. മാണിമന്ഥം S. (മണി) rock-salt. മാണ്ഡലികന്‍ S. (മണ്ഡലം). The governor of a province പാണ്ഡവരും കൌരവരും തന്‍ മാ'ന്മാരുമായി CG.

m/?/šā S. In vain, falsely. മൃഷാകഥാവര്‍ണ്ണനം Si Pu. lying.

me/?/ukka M. (C. mi/?/ir fr. മിഴ്). To shine with fat, thrive, grow stout മെഴുത്ത മുഖപ ത്മം RS. Sīta's face. പാരം ഉരുമ്മി മെ'ത്തു നില്ക്കും പാദനഖങ്ങളുടെ അംശജാലം, നേര്‍ത്തു പതുത്തു മെഴുത്തുള്ള ചേലകള്‍ CG. fine cloths. VN. മെഴുപ്പു 1. lustre, brilliancy വാളിന്നു V1.; softness of words. 2. stoutness. CV. മെഴുപ്പിക്ക = തടിപ്പിക്ക V2. to fatten.

muḍa 1. T. C. Tu. M. = മിട, മുടി A knot സ ഞ്ചിക്കുളള നൂല്‍കൊണ്ടു മുടകെട്ടി TR. 2. (T. bad smell, C. virile spots) dirt as in cloth, salt, sugar, etc. പൊടിയും മുടയും, ചേറും മുട യും prov. തേച്ചു മുടകളക TP. V2. to scour. മുടമുടകന്‍ Vl. a term of abuse. മുടയുക 1. = മി — q. v. 2. to be soiled, dirty Vl.

martyaǹ S. (മര്‍). Mortal, man. മര്‍ത്യജന്മികള്‍ AR. mortals. മര്‍ത്യജന്മാര്‍ത്ഥം ലഭിച്ചു Bhg. the object of human life. മര്‍ത്യപ്പുഴു worm of a man. — മര്‍ത്യാധമന്‍ KR. മര്‍ത്യഭോഗം ചെയ്തു പോക KU. മര്‍ത്യേന്ദ്രനാപത്തെത്തും Sah. a prince.

māḍa 1. T. So. (മടങ്ങു). A cow with horns bent downwards. 2. മാടകള്‍ ഉരുകുന്പോള്‍ അതിയായി എരിഞ്ഞീടും KR. in a conflagration = മാടം or മേട.

mukkāḍi (മു, 2. or മുക്കു). 1. A crossway; ford. 2. a place of Mukkuwas കോവി ല്കണ്ടി മു. MR. മുക്കാടു 1. T. So. a veil over the head & face. 2. = മുക്കാടി (മു 2) മുക്കാണി (കാണി) a fraction 3/80. മുക്കാണിയന്‍ a class of Brahmans with the forelock, Palg. (fr. തൃച്ചന്തൂര്‍). മുക്കാതം three kāδam.

marut S. The God of wind (49 or 180 in number); wind. മരുല്‍പതി S. Indra. മരുത്സൂനു AR. Hanuman, also Bhīma.

maṇḍuγa (T. to throng, Te. to blaze, rage). 1. To run, തിരുമുഖം കാണാന്‍ കൊതിച്ചു മ'ന്നു KR. മണ്ടിനാള്‍ അമ്മയും തന്‍ പിന്നാലേ CG. ran after him. മണ്ടി എത്തുക V1. to encounter. തങ്ങളെ ആണ്ടോനേമേല്‍ മാണ്ടേണം CG. would lord it over their lover, overrun him. മണ്ടിവന്നു gallopping straight on. 2. to run to escape, flee പേടിച്ചു മണ്ടി SG. തിരിന്തു മണ്ടിത് എണ്ടിശയും RC. മണ്ടിത്തിരിപ്പാന്‍ സമ ര്‍ത്ഥന്‍ PT. to escape. മണ്ടിപ്പിടിക്ക V1. to take to one's heels. പത്തു തലയുള്ളോന്‍ മണ്ടീ ടിനാന്‍ BR. 3. മണ്ടിയിട്ടിരിക്ക Vl. to be seated on the heels. CV. മണ്ടിക്ക 1. to cause to run. മണ്ടിച്ചു വിളി ക്ക KU. as calling for a dog or servant. കുതിരയെ മ. to gallop a horse. 2. to chase വീരരെ മ'ച്ചു Bhr. എറിഞ്ഞു മ. PT. to drive off with stones. അതിന്‍ കാന്തിയെ കണ്ടിച്ചു മ'ക്കും CG. defeats.