vāčči 1. T. M. A carpenter's adze വാ. ചെത്തുക etc.; a scraper, വാച്ചിപ്പുറം B. place of sweepings (മാച്ചല്‍). 2. (loc.) a kiss, fr. വായി, വായ്ക്ക? denV. വാച്ചുക, ച്ചി, (1) No. to cut off slantingly, (f. i. a wedge etc.) വാച്ചിയതു etc.

viriyam Tdbh. of മൃഗം, മിരിയം

vaṇgam Tdbh. of വംഗം S. 1. Bengal. വങ്കര്‍ the Bengalees. 2. lead, tin (med. = വെള്ളീയം). വങ്കഭസ്മം sugar of lead, വങ്കാരം V1. tincal. വങ്കാളം Bengal വ'ത്തേക്കു പോയി, വ'ള ഉറുമാല്‍ TR.

vairāgyam S. (വി —). 1. Want of affection ഒത്തതു ചൊന്നവനോടു വൈ. Sah. വൈ. ഉള്‍ക്കൊണ്ടുരെച്ചു Nal. despondency. 2. freedom from worldly attachments, self-renunciation വൈ. മുതലായ ശാന്തവൃത്തി KeiN. (belongs to സത്വംഗുണം). മൂന്നുണ്ടു. (a., മന്ദവൈ. = കുഡുംബത്തില്‍ വെറുപ്പു. b., തീ വ്രം = ധനം വേണ്ടാ. c, തീവ്രതരം = കര്‍മ്മ ശാസ്ത്രങ്ങള്‍ മിത്ഥ്യ KeiN. 3. blind zeal. abstr. N. വൈരാഗ്യത്വം id., ശോകവിഛിന്ന വൈ. വന്നില്ല Bhg. വൈരാഗ്യചന്ദ്രോദയം N. pr. a poem on self-renunciation VCh.; another വൈരാഗ്യശ തകം. വൈരാഗി vu. a 'Byraghee,' ascetic. വൈരാജം S. derived from നീ, f. i. നീ (Rāma) വൈരാജനാമവാനായി ചമഞ്ഞു AR. വൈരി (see വൈരം). S. A foe. വൈരുദ്ധം S. (വി —), Opposition ഒന്നിങ്കലും വൈ. ഉണ്ടാകുമോ Bhg. — ശാസ്ത്രവൈരുദ്ധ്യം പോയി KeiN. conflicting statements of science. വൈരൂപ്യം S. (വി —). Deformity പാപങ്ങള്‍അ നുമിക്കാം ഭാവവൈ. കണ്ടാല്‍ SiPu.; disguise എന്തുവാന്‍ കാന്തനു വൈ'കാരണം Nal. വൈരൂപ്യശാലി Nal. ugly. വൈരോചനി S. (വി —). 1. Bāli ഭൂമിനാശ ത്തെ ചെയ്വാന്‍ ഭാവിച്ച വൈ. KR. 2. the son of the sun, Brhmd. വൈല്‍ = വയല്‍, f. i. സന്താപവൈലിലങ്ങാ യാന്‍ CG. വൈവര്‍ണ്യം S. (വി —). Change of color വൈ. പൂണ്ടുനിന്നു VetC. ഭാവവൈ. പൂണ്ടു AR. in visible consternation. വൈവശ്യം S. = വിവശത, f. i. വൈ. എന്തിന്നു PT. why so perplexed? ധ്യാനവൈ. V2. ecstasy. വൈവസ്വതന്‍ S. വിവസ്വാന്‍ പുത്രന്‍ വൈ'നാം മനു Bhg 8. the Manu of the present മന്വന്തരം. വൈവാഹം S. (വി —). Referring to marriage

vaiyavaǹ (T. വെയ്യവന്‍, see

vyatha S. (√ വ്യഥ് to reel). Pain, smart, alarm: മനോവ്യഥ etc. denV. വ്യഥിച്ചു വാവിട്ടു, ഊണും ഉറക്കവും കൂടാതേ വ്യഥിച്ചിരിക്ക KR. part. pass. വ്യഥിതം frightened, pained.

višari (T. വിചിറി see വിശ, or S. വ്യ ജന). A fan വീശുന്ന വി. യും ധരിച്ചു KR. ഡീപ്പു ൨ വി.യും കൊടുത്തു TR. വീശുവാന്‍ ആലവട്ടം ചോററിയും വി. യും PT. — വിചറി V1. B. വിശറു No. a storm of rain. വിശറുക to fan, flutter with wings V1. വിശര്‍ക്ക = വിയര്‍ക്ക Brhmd. (വി): വിശല്യകരണി S. one of the 4 heavenly medicines, extracting arrows from the wounded V1. AR6. വിശസനം S. slaying പശുവി'ങ്ങള്‍ ചെയ്തു KR. (priests in sacrificing). വിശാഖ S. (branchless) the 16th lunar mansion, right leg of Bootes അയോദ്ധ്യെക്കുളെളാരു വി. നക്ഷത്രം മയങ്ങിപ്പോയിതു KR. (when Rāma left). വാനിടെ ഊക്കിനോട് ഒളികള്‍ വിശാഖന്നാളോടു വെന്നികൊളളും RC. — Tdbh. വിശാകം id., see പൈയാവി. (al. വൈയ്യാവി KU. വിശാഗരി Port. bisagra, A hinge, iron band or clamp കരുവാനോടു വിശാവരി വാങ്ങി TR. വിശാന്പതി S. (viš house, people). A king.

vēḷ T. Lust, Kāma (aC. infatuation, Te. bēlu) = വേണ്‍? വേളാന്‍ So., (T. വേളാണ്‍കുലന്‍) a potter. വേളി & വേള്‍വി (T. sacrifice). 1. Marriage വേ.യും കഴിഞ്ഞില്ല ദുര്‍ഭഗെക്കു Si Pu. വി ധവയെ രണ്ടാമതു വേളി കഴിച്ചു കൊടുക്കാം Anach. എന്നെ വേ. കഴിച്ച നന്പിടി; അച്ചന്‍ അവള്‍ക്കു വേ. കഴിച്ച TR. ഒരു പെണ്ണിനെ വേ. കഴിപ്പിച്ച് അവനു നല്കുവാന്‍ VetC. 2. a bride, wife (loc). അവന്‍റെ വേ. മരിച്ചു; ര ണ്ടാമത്തേ വേളി (of a widower). 3. = വെകു ളി rutting വേ. പിടിക്ക, കൂടുക. വേളിച്ചടങ്ങു (1) Pušpaka's song at a Brahman marriage KU. വേളിയാട V1. the veil of a bride, (വേളിയടകള്‍ KR.). വേള്‍ക്ക T. M. Te. aC. (also to desire, sacrifice). to marry as Brahmans before the holy fire. അവന്‍ രണ്ടു വേട്ടാന്‍ Bhr. two wives. വേളാത്ത പെണ്ണിനെ വേള്‍്പിക്ക KU. liberal kings to give dowries. വേട്ടവന്‍, — ള്‍ married people. CV. വേള്‍പ്പിക്ക fathers to marry children സു തനു കന്യയെ വേ'ച്ചു Bhg. അവനേക്കൊണ്ടു വേ'പ്പാന്‍ Bhr. ഉണ്ണിയെക്കൊണ്ടു വേ'ച്ചു GnP. വേള്‍വി (& വേഴ്വി) 1. aM. a sacrifice വേ ളിവേള്‍വികളില്‍ട്ടമതങ്ങള്‍ ചെയ്ക RC111.; see വേഴ് വി. 2. = വേളി. വേള്‍ച്ച, see വേഴ്ച.

vakka So. (വക്കു 2). A large elephant-rope. വ. യിട്ടു പിടിക്ക MC. used in catching wild elephants, dragging timber. വക്കത്താഴന്പു scar on the trunk of elephants by its friction.

vaḷḷuvaǹ T. M. (വള്ളല്‍?). 1. A priest of the Par̀ayas; a low caste sageവള്ളു വച്ചാത്തന്‍, വള്ളോന്‍ who wrote the വള്ളുവ ച്ചിന്തു. 2. a caste of slaves, ranking above the വേട്ടുവര്‍, famous for the beauty of their women (വള്ളുവത്തി), never seized by alligators (prov.), occupied with കൂലിപ്പണി, മന്ത്രവാദം, fishing & ferrying. വള്ളുവനാടു N. pr. a district, originally ruled by വള്ളുവക്കോനാതിരി of the ആര്‍ങ്ങോട്ടൂര്‍ dynasty (വള്ളുവക്കോയില്പാടു), who had received Chēramān's shield, the charge of the Mahāmakham & 10000 Nāyars, but was dispossessed by Caliout. KU. വ'ട്ടുകരേ തുക്ക ടി TR. വള്ളോടി N. pr. a class of noblemen, = വള്ളുവ നാടി?, as വള്ളുവയടി നന്പിയാതിരി Port.