vakkāṇam (വക്കു 3). 1. Quarrel, struggle വ. തുടങ്ങിനാന്‍ PT. വ. മൃഗങ്ങളോ ടേററു Si Pu. (of hunters). അവളോടു വ. ഏററു മന്മഥന്‍ Nal. തമ്മില്‍ വ. നന്നായുണ്ടു RC. 2. No. provocation by mimicry, dispute. 3. So. murder ത്വജ്ജനനം ഗ്രഹിച്ചാല്‍ വ. ഇഛ്ശിച്ചു വരും CC. (Kamsa). വക്കാണക്കാരന്‍ quarrelsome. കാട്ടിന്നധിപതി വ. PT. (a lion) pugnacious. denV. വക്കാണിക്ക to quarrel, provoke, mock.

vīn T. So. (C. bī, bīḍu fr. വീഴ്). Vain, spoiled in വീണന്‍ a rain trifling person; വീ ണവായന്‍ V1. silly. വീണത്തരം triflingness B. വീണ്ടു, see വീളു. വീതനപ്പുറം (vu. Palg. An elevated spot behind the hearth (അടുപ്പു) to stand vessels upon or to dry anything = അടുപ്പിന്തി ണ No.

vidya S. (വിദ്, wit, L. video). 1. Knowledge, science, art (Tdbh. വിച്ച). വി. കള്‍ ൧൮ ട്ടും പഠിച്ചു Bhr. ൧൮ വിത്തിയ പഠിച്ചു TP. (= ആയുധാഭ്യാസം). കന്പത്തില്‍ കയറി ൧ഠഠഠ വി ദ്യ കാണിച്ചാലും prov. feats. വാദവി. കള്‍ ചെ യ്തു GnP. barrister's arts. എന്തെല്ലാം വി. എടു ത്തു TP. feint in fencing. കൊടുത്തു കൊള്ളേ ണം വിദ്യ prov. (necessity of ദക്ഷിണ). വി. is called മോഹൈകഹന്ത്രി AR. 2. esp. witchcraft വിത്തിയ പഠിക്ക TP. വി. ക്കാരന്‍ a sorcerer V1. — കണ്കെട്ടുവിദ്യ 197. വിദ്യാധാനം S. granting charitable instruction. വിദ്യാധരന്‍ S. a magician, demi-god. വിദ്യാഭ്യാസം S. study, application to arts & sciences. Bhg. V1. വിദ്യാരംഭം beginning to go to school, the autumnal feast വി'ഭദിനം, നവരാത്രി ദശ മി, also വി'ഭത്തിന്നു മഹാനവമി എത്രയും നന്നു വിദ്യാര്‍ത്ഥി a student. വി. യായി നിന്നു സേവി ക്ക V1. apprentice. വിദ്യാലയം seat of learning. fig. സമസ്തവി'യ (Voo.) VetC. an accomplished student = വി ദ്യാപാരഗന്‍, വിദ്യാരണ്യം, വിദ്യാസാഗരം. (വി): വിദ്യുല്‍ S. lightning. — വിദ്യോതിച്ചിതുഗോ പിമണ്ഡലേ കൃഷ്ണന്‍ Bhg. shined forth. വിദ്രധി S. an abscess (ബാഹ്യം & അഭ്യന്തരം Nid.) വിദ്രവം S. (ദ്രു) liquefaction, flight. വിദ്രുതം (part. pass.) 1. fled. 2. adv. quickly, suddenly വി. വന്നിതു AR. വി. അടു ത്തു Brhmd. വിദ്രുതശരം Brhmd. അതി വി. Bhg. വിദ്രുമം S. coral വി. കൊണ്ടു പടുത്തു ചമെച്ച പുത്തന്തറ CG. ചാമരവും വിദ്രുമകൊടിക ളും KR. —

vālaγa = ഓലുക, വാരുക II., 3. So. 1. To run, drip, to be strained മൂക്കു വാ. med. Nid. വാല വെക്ക to place so as to run off. 2. to be distilled V1. (see വാററുക). 3. B. to take root, as yams. വാലുശേരിക്കോട്ട TR. — see ബാലി. II.

vaṇgụ T. Trav. So. 1. A hole of rats, snakes, pigeons in wells.; Palg. a cave = ഗുഹ. 2. = വാങ്കു a bank. വംഗം S. (Tdbh. വങ്കം q. v.) N. pr. Bengal, വം ഗദേശാധിനാഥന്‍ Mud.

vayal (T. Te. C. Tu. open field), T. M. A rice-field = കണ്ടം; വ. പാട്ടം rent on rice-fields, often വൈല്‍ f.i. fig. = land, shore സന്തോഷ വാരിയില്‍ മുങ്ങിന കഞ്ചന്താന്‍ സന്താപവൈ ലിലങ്ങായാനപ്പോള്‍ CG.— വയലില്‍ കിടക്കുന്ന അയററിങ്ങള്‍ No. = Pulayars. — Famous fields in Malabar are: രാമങ്കുളങ്ങര —, കോലത്തു —, രാമനാട്ടുകര —, തൊണ്ണൂറാം വയല്‍ etc. വയല (see വയറ) വ. ഇടിച്ചു പിഴിഞ്ഞ നീര്‍ a. med.

vayam 1. S. We കണ്ടുവല്ലോ വ. KR. 2. Tdbh. (വശം) dependence വയമാക്ക etc.

vēγa T. M. (C. Tu. bēyu fr. വെ) & വേകുക, വേവുക 1. v.n. To burn വേവു ന്ന പുര prov. പുരം വേകും നേരം, വേകാതു ള്ളവര്‍ Bhr. നെഞ്ഞു വെന്തില്ല (in burning the corpse of a wicked person). വീടു വെന്തു പോ യി vu. അറ വെന്തവിഞ്ഞുതു RC. burnt wholly. 2. to seethe, boil തേങ്ങാ വേവേണം for the oil. കല്‍ വെന്തില്ല (with the rice). 3. to be hot, grow heated, spoil. നെല്‍കുണ്ട തടിച്ചാല്‍ തമ്മില്‍ തൊട്ടു തിങ്ങി വെന്തു പോകാതേ ഇരി ക്കേണ്ടതിനു ഇരിഞ്ഞു കളയുന്നു No. 4. the heart to burn, boil സന്തതി ഇല്ലാഞ്ഞു വെന്തു വെന്തു CG. വെന്തു വെന്തഴന്ന ചിന്ത, വേകും മനസ്സോടേ കണ്ണുനീര്‍ വാര്‍ത്തു Bhr. from grief. വേദന പൂണ്ടെങ്ങള്‍ വേകുന്നു CG. അകം വെ ന്തു വെന്തു Mud. revenge; വേംവഴി hastily (വേഗം). VN. വേവു 1. combustion. 2. boiling ഇവ വേ വു വെച്ചു a. med. 3. heat വേവുററ കാവി ലും CG. suffocation. വേവെടുക്കുന്നു sultry, spontaneous ignition, (വെറും) പറന്പിനു ഒരു വേവു കഴിയാന്‍ ഉണ്ടു No. (പുതു മഴ പെ യ്തിട്ടു) = തണുക്കേണം. വേ. മാറി the lusts of youth. ചോരി കോരിന വെവോടെന്‍ ഉള്ളം തുള്ളുമാറു RC. inward heat, grief, rage. ഇന്നും ഉണ്ടുള്ളത്തില്‍ വേ. പാരം CG. 4. dry rot. വേവുപടി a board to prevent the decay of beams. വേകുരം, വേവുരം aM. passion, rage (T. വേകരം) V1.

vīḍiγa S. (fr. വെററില?) Betel, esp. rolled up വീ. ചുരുട്ടുന്നവള്‍ KR. വീ. കൈ ക്കൊണ്ടു വീടന്‍ മുഖത്തില്‍ തേടിക്കൊടുത്തു CG.

var̀a T. M. (വറുക്ക q. v.). 1. Frying, വ. കലം a frying pan. 2. a gum or glue, വ. തേ ക്ക to varnish B. 3. a part of the capstan (loc.). വറകോഴി a kind of bird B.