mōham S. (മുഹ്). 1. Fainting, swoon മോഹവും തളര്‍ച്ചയും med. സൂതികൊണ്ടുണ്ടായി

mońǰaǹ 1. No. (മൊയി). A strong, fine fellow = മിടുക്കന്‍; f. മൊഞ്ചത്തി. 2. So. passionate. മൊഞ്ചു l. No. beauty. 2. So. anger B.; moroseness V1. മൊഞ്ചും മൊട്ടും പറക, കാ ട്ടുക of discourteous, untractable manners V1. — മുറിമൊഞ്ചു B. precipitate anger. മൊഞ്ഞി = മുഞ്ഞി The face (loc).

miḷaγụ T. aM. (C. meṇasu, Te. miryam, S. മരിചം) Pepper മി. അരക്കഴഞ്ചു, കാട്ടുമി ളകിന്‍ വേര്‍ a. med. V1., see മുളകു.

mūṭṭuγa T. M. (T. മൂളുക to catch fire, see മുളി). 1. To kindle, nourish a fire തീ, വി റകു, ചണ്ടി മൂ.; to augment a quarrel V1. 2. to link, stitch together, patch, seam. തേങ്ങാ ക്കെട്ടിന്നവിടവിടേ മൂട്ടിക്കൊണ്ടു TR. വല മൂ.

mōnǰa V1. = മോണ Gums മോ. നാ ററം V2. മോഞ്ചുക (Cal.) to suck = മൂ —, മോകുക.

mu 5. (√ മുന്‍). 1. Before, in front, chief; whence മുകം, മുതു, മൂക്ക etc. 2. three, in മു ക്കടു, മൂന്നു etc.

mūḍ/?/haǹ S.(part. pass, of മുഹ്). Dull, stupid, fool, idiot; f. മൂഢ & — ത്തി V1.; മൂഢര ല്ലാത്തവര്‍ Mud., കഷ്ടമൂ. a perfect savage, മഹാ മൂഢന്‍ PT. monster! മൂഢകോപം എടുക്ക V2. to be stubborn. മൂഢത, മൂഢത്വം S. foolishness, മൌഢ്യം. മൂഢസൂത്രം a lesson keeper, book-mark മൂ. പു സ്തകത്തില്‍ വെച്ചു. മൂഢാത്മാവു a blockhead PT.

mayaṇṇuγa T. M. (C Tu. masku fr. മൈ & മഴു). 1. To grow dim or dusk നേ രം മ. V1. കനക്കവേ സന്ധ്യമ'മപ്പോള്‍ CC.; to be overcast മഴമുകില്‍കൊണ്ടു മയങ്ങിപോയ മ തിബിംബം KR. 2. to be drowsy, giddy. ഉര ചെയ്തു മയങ്ങിനാള്‍ RC. fainted. പാരം മ'ന്നു മേനി എല്ലാം CG. എന്നതറിയാതേ മയങ്ങിനേന്‍ ഞാന്‍ Anj. I lived in error. 3. to be perplexed, infatuated. അമ്മയെ നോക്കി മ'൦ CG. (a hungry infant). കണ്ടു മ. (= മോഹിക്ക). ആന മ'൦ മരു ന്നു TP. to be charmed.

maγaǹ 5. A son, vu. മോന്‍ TR. മകള്‍ a daughter; pl. മക്കള്‍ children (esp. sons മക്കളും മകളരും Bhr.); com. ആണ്‍ —, പെണ്‍ മക്കള്‍; also the young of animals ആനകളും പിടികളും മക്കളും കൂടി VilvP. മക്ക (ള്‍) ത്തായം, (Tdbh. of ദായം) the right of sons to inherit, as distinguished from മരു മക്കത്തായം, f. i. ഞങ്ങളുടെ മാര്‍ഗ്ഗം മക്കത്തായ മര്യാദ ആകുന്നു MR. (a Mussulman). മക്കത്തായക്കാര്‍ are Nambūδiri, Paṭṭar, Embrāǹ, Mūssaδ/?/, Iḷayaδ/?/, Tangaḷ, Nambiḍi, Kōmaṭṭi, Veišyaǹ, Nambiachaǹ, Chākyār, Aḍigaḷ, Piḍāraǹ, Poδuwāḷ, Viḷakkattar̀awaǹ, Īrankolli, Mūtta Cheṭṭiyaǹ, Kammāḷar, Tandaǹ, Ī/?/awar, Cher̀umar. Some Chāliyar, Jēḍar, Kaikōḷar, Kaṇiyāǹ; Tīyar (between Kaḍattuwanāḍu & Travancore). മക്ക (ള്‍) സ്ഥാനം title of some barons, as of Nīlēšvara Rāja under Kōlatiri KU.

mačču T. M. C. (Te. C. attachment, intimacy). 1. A boarded ceiling; apartment secured with stones to keep valuables V1. മ. പടുക്ക, ഇടുക, വെക്ക to ceil, board. 2. an upper story, മച്ചുന്പുറം B. space above the ceiling. 3. B. a rough kind of creeping plant.