mihiraǹ S. & p. = മിത്രന്‍ The sun.

māččaǹ The clown or fool of the theatre, മാ. കളി low jests (fr. മാച്ചു?).

maǰǰa S. (fr. മൃജ?). 1. The marrow of bones & flesh മാംസം പൊളിച്ചെടുക്കുന്ന നെയ്യ ല്ലോ മ. ആയതു. Nid. (2 നാഴി in the human body). 2. pith, sap തൈലം വൃക്ഷത്തിന്‍റെ മ. VCh. ലന്തക്കുരുവിലേ മ. GP 69. — pl. മജ്ജാ വുകള്‍ VCh. (fr. S. മജ്ജന്‍). — (see മഞ്ജ).

māḍōḍụ (മാടം). Tile of a roof അവര്‍ക്കു സുവര്‍ണ്ണം തകര്‍ന്നൊരു മാ. പോലേ SiPu. so cheap.

meδi (T. മി, C. Te. med & meṭ, Tdbh. of മൃദ്). 1. Treading on; treading out grain കൊയ്ത്തും മിതിയും V1. 2. = മെതിമരം f. i. a threshing machine, മെതിയും മുക്കാലിക്കാലും വലിച്ചു MR. (parts of ഏത്തം). മെതിക്ക 1. To tread as loam, trample. — CV. പാഷാണം മെതിപ്പിച്ചു Sk. 2. to thrash നെ ല്ലു മെതിച്ചതും മെതിക്കാത്തതും MR. — CV. ൧൦൦൦ കററ മെതിപ്പിച്ചു മണിയാക്കി MR. 3. = മെ തിയുക to be assuaged, ദീനം മെതിച്ചു കാണു ന്നു vu. = ശമിച്ചു. മെതിക്കല്ലു V1. a door-lintel. മെതിമരം the step-board near or over a well, treadle of a weaver's loom etc. മെതിയം 1. a plank over the door (see മതിയം). 2. pieces of wood by which oars are kept in their places V1. മെതിയടി wooden shoes as worn by Brahmans & devotees KU. നല്ല മെ. തൊട്ടു പദങ്ങളില്‍ KR. — സൂചിമെ. slippers with nails or needles in them for austerities' sake. മെതിയാല V1. a kind of mortar. മെതിയുക (= മൃദുവാക?). To be bruised പാ തി മെതിഞ്ഞൊരു താംബൂലം തന്നുടെ വായ്കൊ ണ്ടു നല്കി CG. തേങ്ങ അരെച്ചിട്ടു മെതിഞ്ഞില്ല No. bruised but not sufficiently ground.

murayuγa B. To be weary, harassed. മുരയിക്ക to tease (fr. മുറ?). മുരരിപു, മുരവൈരി, മുരാരി S. Višṇu, as destroyer of a demon Mura. മുരാരിനാടകം N. pr. a drama played by Chākyār in temples. Its author മുരാരികവി is most venerated, (see bel.)

maṭṭiyam (T. a musical measure). Fiattery, obtaining consent by ruse. മട്ടിയക്കാരന്‍ an irresistible flatterer; a trickster.

S. Mādri (മദ്ര), Pāṇḍu's wife. മാദ്രേയന്‍ S. her son, Nakula or Sahadēva Bhr.

mlāvụ So. An elk MC.

maǹǹaǹ T. M. (മന്നു). 1. A king വേട്ട മന്നന്‍ KU. (see വെട്ടം). മന്നവര്‍ മ. Bhr. Yudhišṭhira. അരിമന്നര്‍ Bhr. inimical kings. 2. a fool or cheat (= മന്ദന്‍). 3. N. pr. m. (fem. മന്നി). മന്നം T. aC. (T. മന്‍റം). 1. standing place, a place of judgment or discussion. അന്ന ത്തിന്‍റെ ബലവും ആയുസ്സിന്‍റെ ശക്തിയും ഉണ്ടെങ്കില്‍ മന്നത്താലിങ്കല്‍ കാണാം prov. under the village tree, in the assembly of citizens. 2. B. (C. maṇḍe) a dram-shop. 3. So. a part of the plumage, pinion? വെ ളുത്ത, ചുവന്ന മ. MC 47. & 48. മന്നവന്‍ T. M. = മന്നന്‍ king, മന്നവാ Bhr. Voc. മന്നോര്‍പുരാന്‍ RC; also മന്നാന്‍ V1. Višṇu. — മന്നവം V1. Lordship. മന്നാടുക aM. (C Te. T. മന്‍റു fr. മന്നു 2.) to petition. മന്നാടി (hou. — യാര്‍) a title of Sūdra (Vaišya?) landlords etc. from Chō/?/am, settled in & about Palg. Many still retain Mackattāyam, whilst others are intermixed with Nāyars (comp. W.) = foll. മന്നാട്ടപ്പന്‍., — മ്മ f. Palg. hon. title of Taraγas or മൂത്താന്‍ given by castes below them. മന്നിടം (= മന്നു) the earth മ. പാലിക്ക Bhr. മ. കൈവിട്ടു വിണ്ണിലായി CG. മന്നിടസുര വരന്‍, മന്നിടദേവന്‍ Mud. = ഭൂദേവന്‍ a Brahman. മന്നു T. M. (Te. = മണ്ണു fr. മനു to live, exist). 1. earth മന്നിങ്കല്‍ HNK. മന്നിടേ ഭാരം ത ളര്‍ന്നു CG.; also ന്നുലകു Bhg. 2 a place of judgment or assembly (T. മന്‍റു = മന്നം) Palg. There are 3 kinds: a., places for transacting business N. മന്നത്തുനിന്നു എഴു തിയതു old doc. (at a time when there were no stamped ōlas). b., several places of