tāram S. 1. (തര്‍) Crossing, pervading. 2. loud, high (of sound) താ'മായി രോദിച്ചു KR. 3. T. M. C. a copper-coin, ½ a pice or 1/3 fanam (prh. താര്‍ = ചാര്‍ H. four). പണവും താ'വും, ത. അഴിയാതേ, താ. കൊണ്ടുതുട്ടി prov. 4. = താകരം. താരം ഈന്പി (3) a miser.

teḷḷuγa T. M. (തെള്‍) 1. To sift or winnow by casting up gently in a fan. (പൊ ന്‍) ഇടിച്ചുതെള്ളിക്കൊള്‍ക TP., a. med. to separate what is fine & coarse. 2, to jump, നെ ഞ്ഞത്തു, വയററില്‍നിന്നു തെ. to heave, pant, to be disturbed. VN. തെള്ളല്‍ winnowing. തെള്ളി 1. sifted powder. 2. sifted resin (= കീല്‍. V2.) CV. തെള്ളിക്ക to get sifted, as കുമ്മായം, കാപ്പി.

toγuγa T. aM. To join, whence തുക.

The poor (Ar. dhaw/?/), തോയ ആള്‍ (Mpl.). ധനവാന്മാര്‍ എങ്കിലും തോയത്തുങ്ങള്‍ (sic) എങ്കിലും, തോയങ്ങള്‍ അല്ലാതേ കിട്ടുക ഇല്ല, തോയമായിരിക്കുന്ന ആളുകള്‍ TR. തോയ സര്‍ വ്വേശനെ സേവിച്ചാല്‍ Genov. — so തോയന്‍, pl. — ന്മാര്‍ No.

tuḍa (T. Te. Tu. C. തൊട, fr. തൊടുക). 1. Connexion, as of an arrow with a bow, അ ന്പു തുടവിടുന്നേരത്തു KR.; തുടവിടാതവണ്ണം RC. uninterruptedly. തുടവിടാത തുരഗങ്ങള്‍ വാരണ ങ്ങളും RC. a continuous line of. 2. the thigh. തൃത്തുടപ്പൊട്ടി KU. a Paradēvata, Shāstā. തുട ക്കാന്പു inner part of the thigh. തുടവാ൪പ്പു, തുട വാള്‍ an ulcer on it. പോരടുത്ത സമയേ തുട തുള്ളും ChVr. (an omen). തുടയില്‍ വെക്ക = കട ക്കാല്‍ obsc. അടി തുട ഇടല്ലാത്ത വസ്തു V1. having neither head nor tail. 3. time, turn. ഇരിപ ത്തൊരു തുട വധിച്ചു Bhr. in 21 engagements = വട്ടം; also ഇത്തുടേ V1. this time. തുടക്കാരം (1) connexion, contact. തു. തീ൪ക്ക to sever what lies close together. തുടപ്പന loc. = ൦രംന്തു Cycas.

tind/?/u S. Ebony. — തുന്ദുകം = പനിച്ചി.

tarhi S. Then (യദി — ത. — if so, then).

ta/?/aγi (& തഴി B., തകഴി No.) A plaster, stripe of cloth dipped in oil & laid upon a wound. — തഴകിയിടുക MM. = തഴയിടുക.

tamar T. M. 1. Hole made by a gimlet V1., അവന്‍റെ കാര്യത്തിന്ന് ഒരു ത. ഇല്ല there is no knowing him. 2. a borer, gimlet, gen. — തമരാണി a drill; a screw. — തമരക്കം, തമസ്സം (?) V1. an auger. — തമരിടുക to bore. II.

H. ṭōpi 1. A hat, cap. ചര്‍മ്മം തൊപ്പിയും KR. ചട്ടയും തൊപ്പിയും Mud. a helmet. തൊ. ഇടുക, ഇട്ടുകളക to turn Mussulman. 2. the husk of seeds, pericarp or cup of a cocoanut or betel-nut. തൊപ്പികിട്ടുക (തോല്വി?) to be defeated at play; ironically: to deserve a cap? — തൊ പ്പിയാക id. B. തൊപ്പിക്കാരന്‍ a hat-wearer, Mussulman or European. The latter is called വട്ടത്തൊപ്പി ക്കാരന്‍, of 4 castes പറങ്കി, ലന്ത, പരിന്ത രിസ്സു, ഇങ്കിരിസ്സു KN. തൊപ്പിക്കിളിV2. a bulbul. തൊപ്പിക്കുട a hat-umbrella, as of bearers. തൊപ്പിപ്പാള a cap of Areca film. തൊയിരം = സ്വൈരം f. i. തൊ'മായിരിക്ക To be well off. (No.)