čāṇi T. So. 1. = ചാണകം. 2. (C. ജാണി = ജ്ഞാനി knowing) One, who drills horses V1.

čavvụ So. The omentum.

čaδa (C. ശദെ, ജജ്ജൂ) A bruise, ചത ചെയ്ക = ചതെക്ക f.i. അമ്മാമന്‍റെ കഴുത്തറുത്തു ചത ചെയ്തന്നീര്‍ പിഴിഞ്ഞാദരാല്‍ Manj. ചതയുക v. n. To be bruised, squashed കൈ കള്‍ മലയുടെ കീഴീയി ഞെരിഞ്ഞു ചതഞ്ഞിതു UR.— ചതയപ്പെടുക V1. to be humbled. ചതെക്ക v.a. To squash, crush, pound, bray (= ഇടിക്ക). ഇവ ചതെച്ചു എണ്ണയിലിട്ടു MM. VN. I. ചതവു a bruise, II. ചതെപ്പു V1. bruising.

1. The metal ring at either extremity of a pestle, etc. 2. an ornament for the upper part of the ear. കാതിലിടുന്ന പൊന്‍ ചി. വെള്ളി ചി. കള്‍ ഇട്ടു MR. ചി. ചുറെക്ക q. v. ചിററുകാതു the hole in which it is worn. I.

čeδukkụ So. (T. mud, mire), Rottenness. denV. ചെതുക്കിക്ക to be rotten. ചെതുക്കുക (T. to chisel) also ചെതുക്കിയ ക ല്ലു Trav. sculpture (= ചെത്തുക).

čakšus S. (ചക്ഷ് to appear) The eye, also ചക്ഷു f.i. ചക്ഷുതന്‍ മീലിതകാലത്തു സൃഷ്ടിയും ചക്ഷുര്‍ നിമീലനം കൊണ്ടു സംഹാ രവും AR.

čāḍaǹ S. A. rogue (see prec. & foll.).

čaḷḷụ (C. ജ —) 1. Unsubstantial; unripe, as also ചളുന്പു (loc. of betelnut). പയ ററിന്‍ ച. V2. green beans; also tender bamboo shoots കൂട്ടുവാന്‍ കറിച്ചള്ളം വെള്ളരിക്ക TP. 2. So. bad, rude ചള്ളുപിണയുക, കൂടുക, പറ ക to quarrel. ചള്ളക്കന്‍ V1. a very passionate man. ചള്ളത്തം V1. meanness. ചള്ളുക V1. to slacken (see ചളുങ്ങുക).

čēya T. aM. (ചെവ്) Red ചെയ്യകൂറയും RC. ചേയന്‍ No. = ചേവല്‍ (ചേ'നും പിടയും).

čoṇgu 1. (C. സൊ. — = ചൊക്കം) Beauty, elegance. — ചൊങ്കന്‍., ചൊങ്കത്തി f. beautiful (as men, elephants, etc.). 2. (= ചു ങ്ങു) withered; ചൊങ്കുകയ്യന്‍ & ചൊങ്ങയ്യന്‍ V1., ചൊങ്കന്‍ B., who has a withered hand.