kīγasam S. (ribs) Bone.

T. C. Tu. M. (hence കീറു) To erase, strike out. കിറുകിറുക്ക 1. creaking, noise of writing on Olas. കിറുകിറീ എന്നു ചോര വന്നു (vu.) 2. to become embroiled.

kart/?/tvam S. The state of a ക ര്‍ത്താവ്, rule, authority, lordship. ജഗത്ത്രയ കര്‍ത്തൃത്വം UR. അന്തര്‍ജ്ജനത്തിന്‍റെ മുതലിന്നു നന്പൂതിരിക്കു പ്രമാണമായ ക. ഉണ്ടു, കൈകാ ര്യക. ഇല്ലാത്ത സ്ത്രീകള്‍ MR. unfit to manage property. നികിതിക്ക് ഒരു ക. ഇല്ലാത്ത MR. who have nothing to do with the payment of taxes.

karingallụ (III.) Granite കരിങ്കല്പ ണി built of granite. കരിങ്കശില (vu.) stone idol. കരിങ്കാലി (III.) കരിഞ്ചാത്തന്‍, കരിയാ ത്ത൯ N. pr. A Paradēvata, വേടരൂപം of Siva. — (see കരുമകന്‍).

kasmāl S. (abl. of കഃ, കിം) Whence, why?

kārpaṇyam (കൃപണ) Niggardliness, one of the 7 ശത്രു AR.

kuvaṇiγa = കോവണി ? in കു. ഏ റുക Pay. Ship's ladder?

kayal 1. T. M. String, as of കയല്‍മു ണ്ടു, കയ്മുണ്ടു (= കൌപീനം); umbilical cord, intestines = കയറു. 2. shoot or branch growing from the root. 3. a fish, Cyprinus; hence: കയല്ക്കണ്ണി Bhr. കയലി RC. fine-eyed woman, കയല്ക്കണ്ണാര്‍ മുറ തുടങ്ങി RC. കയല what remains unbroken, clumsy, f. i. in powdering (= കരള). കൈയ്പീത്ത് see കൈപ്പിയത്ത്. കയ്പൂല്‍ക്കുരു GP 68. A medic. seed. കയ്യി = കൈ Hand q. v. as കയ്ക്കാണം, കയ്പിടി, കയ്യടി etc. = കൈക്ക., കൈപ്പി etc. കയ്യന്നി see കഞ്ഞന്നി (GP 64. കയന്ന്യം So. കയ്യണ്ണി T. കൈയാന്തകര) Eclipta prostrata; പൊന്നിറം ക.. also പേയ്ക്ക. the gold coloured Verbesina calendularia. കയ്യില്‍ M. Tu. 'Handful's space' ladle, spoon ഏഴുക. നീരും a med. കയ്യിലിന്നു തക്ക കണ prov.

kāvụ (T. കാ. fr. കാക്കുക) 1. Inclosure, garden. പൂങ്കാവു, grove പൂമരക്കാവു f. i. കണ്ട കാവുകള്‍ തോറും Bhr. 2. inferior fane, holy enclosure അയ്യപ്പന്‍ പല കാവുകളില്‍ അധിവ സിച്ചു (huntg.), അടിയാരെ കൂട്ടി ഇളന്നീര്‍ കാ വു കെട്ടിക്ക TP. temporary fane. കാവൂട്ടു കാ ണ്മാന്‍ പോയി TP. കാനത്തൂര്‍ കാവില്‍ ഊരാ യ്മക്കാര്‍ TR. 3. T. C. black spot on forehead ('what preserves') മൈകാവുംമിഴിയാള്‍ RC. 4. a Brahman girl of 8 years B. 5. split bamboo with ropes suspended from each end for carrying burthens. പത്തുക്കാവ് 10 burdens, as measure. Hence: കാവടി 5.(T. also കാവുത്തടി) = കാവു 5., esp. a more or less adorned pole of a peculiar description with offerings dedicated to Subrahmanya f. i. കോഴി—, പാല്‍—, മീന്‍കാവടി; also religious mendicant's pole taken from house to house. കാവടിക്കാരന്‍ Cowri cooly; men that bring contributions to temple feasts (So. കാവ ണ്ടം loc.) കാവുക, വി T. M. to carry on a pole, also കാ വിക്ക, കാവിച്ചു കൊണ്ടുപോക; hence കാ വുന്ന കൂട്ടര്‍ = കാവടിക്കാര്‍ കാവിതി (T. servant = വിധി കാക്കുന്നവന്‍) also കാവതി, കാവുതിയന്‍ barber, esp. of Tīyar. f. കാവതിച്ചി TR. — ശൂദ്രകാവ്യതി higher class (40 in Taḷiparambu), വളിഞ്ചിയന്‍ (275 in Taḷip.), തീയക്കാവതി (121 in Taḷip.), തച്ച ക്കാവുതി (13 in Taḷip.), നാവുതിയന്‍ (500 in Taḷip.). Previous page Next page

kaḷir̀u aT. aM. Male of the elephant മ ദകളിറതില്‍, മതക്കളിറീററിനത്തിന്‍ മുന്പില്‍ വാരിളഞ്ചിങ്കം പോലെ RC.