kāččuγa (T. കായ്ച്ചു Te. C. കാസു from കായി). 1. To warm, boil. വെള്ളം കാച്ചാന്‍ TR. കാച്ചിയ നീരില്‍ സേവിക്ക a med. കാച്ചിന ജലംകൊണ്ടു കുളിച്ചു VCh. കള്‍കാ. to distil. എ ണ്ണകാച്ചി എടുക്ക etc. അതിന്നു നെയി കാച്ചുവാന്‍ മരുന്നു MM. കാച്ചികുത്തുക (see കിഴി).— കാ ച്ചിയോ പഴുത്തതോ ripening or ripe? (So. കാച്ചി green paddy B.) 2. to cauterize. കേടിന്നു തക്കവാറുകാ. (in cancer). വെള്ളിക്കോല്‍ കൊണ്ടു കാ. a med. ഇരിന്പുകൊണ്ടു കാച്ചി (a snake-bite). — (loc.) to flog. VN. കാച്ചല്‍ 1. heat. കാ. കൊണ്ട ഏറിയ വള്ളി ഉണങ്ങി TR. draught. 2. a still, കാച്ചു, കാച്ചുരുളി.

karinδuḍa (III.) ക. രണ്ടും വിറെച്ചു TP. In battle.

kšāδi S. 1. (√ ക്ഷി to inhabit) Dwelling, earth. 2. (√ ക്ഷി to decay) = ക്ഷയം ക്ഷിതികന്‍ = അസ്ഥികുറച്ചി KU. ക്ഷിതിധരന്‍ mountain. Bhg. ക്ഷിതിപാലന്‍, ക്ഷിതീശന്‍ etc. king.

kulāvuγa T. aM. To be bent on, converse with പിഴ കുലാവിനതു കണ്ടു, നെറി കുലാ വിന നിശിചരന്‍ RC.

karuva/?/ala A large jungle-snake with red eyes, black comb (T. king of serpents).

kirāl (T. കുരാല്‍ q. v.) Brown. കി. നി റം, കി. പശു & കിരാലി—(ബഭ്രു).കിരാലിപ്പ യ്യിനെ കെട്ടി TP.

kuṭṭi (see കുട്ട, കുട്ടന്‍) = കുഞ്ഞു 1. The young of any animal; child, chiefly girl; a Paṭṭar boy. (in comp. N. pr. ചെക്കൂട്ടി, വാപ്പൂട്ടി, രാമോട്ടി = രാമക്കുട്ടി). 2. small & moveable, as pupil of eye, അമ്മിക്കുട്ടി, കട്ടാക്കുട്ടി etc. കുട്ടിക്കരണം കുത്തുക So. to tumble heels over head. കുട്ടിക്കഴുക്കോല്‍ jack-rafter. കുട്ടിച്ചാത്തന്‍‍ N. pr. a jungle Deity. കുട്ടിച്ചുവര്‍ B. wall in ruins. കുട്ടിമാര്‍ഗ്ഗം (Rom.) baptism. കുട്ടിയിടുക 1. to bring forth young. 2. to cork, stop a leak. കുട്ടിയൂണ്‍ & കുഞ്ഞനൂണ്‍ first meal of a child in the 6th month. കുട്ടിസ്രാങ്കു (കുട്ടിത്രാവു MC.) a sloth. see തേവാങ്കം. കുട്ടീശ്വരം (= കുട്ടിച്ചുവര്‍) B. ruins.

kondaḷam = കൊത്തളം f.i. മാടവും കൊ'വും തീര്‍ക്ക To raise fortifications. തുളുവരാ ജ്യത്തില്‍ കോട്ട കൊന്തളം അതിരുകളിലേ പാ റാവും ബന്തുവസ്താക്കി, തലശ്ശേരികോട്ടയുടെ കിഴക്കേ കൊ'ത്തിന്‍റെ സമീപം TR.

kiṇgụ (onomatop.) Infants' babble, interpreted as demand for Canji; a pap, mixture of rice & sugar.

kombụ T. M. C. Tu. (Te. കൊമ്മു) √ കൊം. 1. Horn, tusk, ivory. കൊന്പുവെക്ക Nid. for drawing blood; met. for power കൊന്പോ ചെവിയോ plov. കൊന്പു മുളെച്ചു grew arrogant. 2. musical horn. (ഊതുക) തവിടു തിന്നു ന്പോള്‍ കൊന്പു വിളിക്കരുതു prov. ഒരു കൊ ന്പുസന്നെ ദൂരം (jud. Becal) distance of a horn's sound. 3. pole of palankin, bowsprit, mast രണ്ടു കൊന്പുളള കപ്പല്‍ TR.; spear (huntg.) 4. (C. കൊങ്ക, C. Tu. ഗൊന്പ) branch of tree. ആലിന്‍കൊന്പത്തിരുന്നു Anj. കൊന്പു കഴിക്ക to prune. — also branch of a river V1. Previous page Next page