kurikkụ Young fruit (കുരുക്കു). കുരിട്ടുകല്ലു Glass; gravel, see കുരുപ്പു. കുരിപ്പു see കുരുപ്പു.

kolḷuttụ T. M. (കൊള്‍) 1. What holds; hook, link, stitch, latch കൊക്കയും കൊ (also a tie എണ്ണഭരണി കൊളുത്തഴിച്ചു TP.) കൊ ളുത്താണി V2. tenter-hook. കൊളുത്തു പറക to speak so, as to embroil the matter V1. 2. smallest branches of a tree etc. = ഇല്ലി. കൊളുത്തുക T. M. Tc. (v. c. of കൊള്‍ക) 1. to make to hold (അട്ട — a med.), to hook, clasp, to fasten a rope to a load, to fetter as an elephant. കൊടിവടിമേല്‍ കൊ V2. തമ്മില്‍ കൊളുത്തി പിണെക്ക. 2. to set on fire, to light, kindle വിളക്കു, അഗ്നി, തീ കൊളുത്തും പുരോജനന്‍ (al. ച) Bhr., ഗന്ധം, to fumigate. — met. ഒന്നു കൊളുത്തി laid a mine, set about to execute a deep plan. 3. v. n. കാല്‍ കൊളുത്തി V1. the foot sleeps. VN. കൊളുത്തല്‍ (1) gripes, കൂച്ചലും കൊ'ലും. CV. (l) f. i. ഇളെച്ചു കൊളുത്തിക്കേണ്ടാ (weavers). കൊളുന്പു T. കൊഴുന്പു N.pr. Columbo. കൊ. അവര്‍ കയ്യിലായി TR.

kāḷa T. M. (കാളുക 2) Bull, bullock കാ. കൂട്ടുക to plough. കാള ഉണ്ടെങ്ങാനും പെററു CG. ചില കാളപ്പുറത്തു സാമാനങ്ങള്‍കൊണ്ടു പോയി TR. കാളക്കളഭം bull calf കാ'ങ്ങള്‍ ഉണ്ടാം PT. കാളക്കളി 1. bullfight V1. 2. (കാള കളിപ്പിക്ക) 2. idling about കാളകളിക്കാരന്‍ B. കാളക്കിടാവു bull calf. കാളങ്കൊന്പുകൊണ്ടുളള കലശം KR. bull's horn. കാളപ്പശു (perhaps കാളം q. v.) കൊളളുന്നതു ണ്ടൊരു കാളപ്പശുവിനെ PT. cow. I.

kōṇuγa T. aM. = കോടുക To bend കോണാതേപട ഏററു (po.) without shrinking. കോണല്‍കൊടുക്ക to offer sacrifices to ancestors in a corner of the compass.

kaḷa T. M. C. Te. Tares, weed. കളപറിക്ക, പറെക്ക to weed. കളമാറ്റം So. ploughing the 3rd day after sowing. അക്കളയൂര്‍ മരുവുന്ന നാഥന്‍ Anj. N. pr. of a Siva temple.

karingallụ (III.) Granite കരിങ്കല്പ ണി built of granite. കരിങ്കശില (vu.) stone idol. കരിങ്കാലി (III.) കരിഞ്ചാത്തന്‍, കരിയാ ത്ത൯ N. pr. A Paradēvata, വേടരൂപം of Siva. — (see കരുമകന്‍).

No M. kuḍumbuγa (comp. കുശുന്പിച്ചു പോക, കെടുന്പുക) To rot, putrify, f. i. പല്ലിന്‍റെ ഊന്‍, ചക്കപ്പഴാദികള്‍ കെട്ടു കുടുന്പിപ്പോയി..

5. termination of Dative (H. Beng. കൊ) signifying direction towards, as in ഇങ്ങു, അ ങ്ങു, വടക്കു. (often /?/, f. i. തലെക്ക്).

kara 5. (കരു T. Te. C. irregular surface, hillock) 1. Shore, riverside (in വടകര, മങ്ക ര etc.) അക്ക., ഇക്ക., മറുകര കാണാഞ്ഞു KR. (also metaph. of ദുഃഖസാഗരം etc.) any margin ഇരുകരസോപാനം ഇറങ്ങുവാന്‍ KR. കുഞ്ഞനെ കരമേല്‍ കയററുന്നു TP. out of a well. കുഴിയു ടെ കര MR. കരെക്കണയുക prov. ഉരു കരെ ക്കു കിടക്കുന്നു TR. ships lying unused. 2. land (opp. sea), east, lee (opp. പുറം) വടകര NE., also ചോളക്കര in fisher language; തെങ്ങരക്കാ Previous page Next page

kšāmam S. (ക്ഷാ to singe) 1. Drought. 2. slender. 3. ക്ഷാമകാലം famine.