kōkkoṭụụ (കോല്‍) 1. Short stick, used for planting. 2. B. crowbar.

karayam NoM. A tree. = കര 6. -kinds എ ണ്ണക്കരയം, ചോരക്കരയം.

kaḍiγa (T. bolt) Peg tied to the well-rope to prevent its slipping from the bucket. Previous page Next page

kotti (picker) 1. Cock of a gun; അ വന്‍ കൊത്തിപറിച്ചു ചേര്‍ത്തതു TR. കൊ. പറി ച്ചു നിന്നു—ഇടക്കൊത്തിക്കു വെച്ചിട്ടുളളു വെടിക്കു പറിച്ചിട്ടില്ല he only half-cocked the gun. 2. pickaxe = മഴു V1. 3. കല്ക്കൊത്തി stone- digger, carver, കൊത്തുപണിക്കാരന്‍. കൊത്തില്‍ V1., കൊത്തിള്‍ B. a bird. I.

kar̀umbuγa B. To eat as cows with the low teeth.

konna (T. — ന്‍റ) Cassia fistula GP62. കൊന്നത്തോല്‍ its bark. Old: കൊന്‍റപ്പഴം കഴ ഞ്ചു a med. a kind തിരിക്കൊന്ന KR. കൊന്ന ചൂടുംപുരാന്‍, കൊന്ന അണിന്ത ചെടയ ണ്ണന്‍ RC. Siva, wearing a Cassia wreath. കൊന്നത്തെങ്ങു So. a palm-tree past bearing.

karašanam 1. S. (കൃശ്) What makes lean. 2. M. (= കരിശനം q. v., കരു = കടു) what is violent, harsh; energy; അക്കലും കര്‍ശനവും ഒത്തിട്ട സുല്ത്താന്‍ Ti.; മുളകിന്നു ക'മില്ല has lost its pungency. ക'മുള്ളകള്ളു strong toddy = കടുപ്പം. den V. കര്‍ശിക്ക 1. to grow lean, കര്‍ശിതാംഗന്‍ a slender body (po.) 2. to be impetuous, unfeeling. V1.

kōṭṭi 1. T. M. A stick for play (= ചുള്ളി) see കോട്ടല്‍ 3. 2. = ഗോഷ്ഠി grimaces V1. (കാ ട്ടുക etc.)

koδukoδukka To gnash the teeth V1., the teeth to be set on an edge V2. CV. കൊതുകൊതുപ്പിക്ക.

karaḷa = കരടു, കയല 1. Knotty pieces കരളക്കുമ്മായം (opp. നേരിയ) gross. 2. dried fruit V1.