kuδar̀uγa M. T. 1. To shake off (= കുട ഞ്ഞുകളക); കുതറിക്കിടക്ക V1. to lie restless in bed. 2. to resist, quarrel എല്ലാരോടും കുത റി HNK.

kaḍappaṇa (കടപ്പു) Post of weaver's loom.

ka/?/a T. SoM. 1. Bamboo, pole for carrying burthens, (see കഴായി, stile V1.) 2. shaking, aching. കാലഭടന്മാര്‍ കഴയിട്ടു ഞെക്കി യും UR. description of hell-torment, see ക ഴെക്ക.

kāraǹ S. (കാരം I.) Doer, who has to do with, as തോട്ടക്കാരന്‍, ആനക്കാരന്‍, നാട്ടു കാരന്‍. — fem. — കാരത്തി & — കാരി.

kar̀uppaǹ, കറുന്പന്‍ A black man, person, animal, f. കറുന്പി.

kāli T. M.(C. കാല fr. കാല്‍) 1.Cow, cattle. കന്നുകാലി — പലകാലികള്‍ മേച്ചു CC. കാ. കെട്ടി കറന്നു Brhm. കാലിപൂട്ടി MR. ploughed. മാമറയൊരും ഉലച്ചല്‍പെട്ടു കാലികളും RC. 2. she-buffalo കാലിത്തയിര്‍, — നെയി, — യാ ല etc. (see ഉവര്‍.) II.

kummāṭṭụ So. കു. പതിക്ക To insert the amount of a bond in figures, when signing it. B.

kār̀a T. M. Collar of gold or silver worn by Māpḷichis & fisher women; in Palg. a kind of silver or gold neck-ring worn by boys of higher castes. കാറകന്പി, കാറകാല്മണി Pay. കൈ ക്കാറ bracelet V2.

M. C. Te. Tu. 1. Long beak, bill (കൊത്തുക). കൊക്കുള്ള കത്തി pointed knife. 2. paddy bird MC. heron, Ardeola leucoptera, f. കൊക്കി PT. (= കൊച്ച). 3. arquebuse V2., tuft of fowl V1. etc. Hence: കൊക്കന്‍ 1. = കൊക്കു 2. crane PT. 2. what is pointed. കൊക്കന്‍ അന്പു barbed arrow. കൊക്കും ചിറകന്‍ (hunt.) name of peacock (prh. കോക്കും ചി.) കൊക്കുവടി a crook V2. കൊക്കോടു pointed tile, as on temple roofs — /?/

ka/?/ari better കവരി S. Braid of hair കബരീഭരം പിടിച്ചിഴെച്ചു ChVr.