kūjuγa T. M. also — ശു —, സു — (√ കു ഞ്ചു ?) 1. To stoop, bend, contract (പല് teeth to be set on edge). 2. to be shy, bashful, to dread. കാമിച്ചു നാണിച്ചു കൂശിത്തുടങ്ങിനാര് CG. (girls). കൂശാതേ നിന്നു Bhr. dauntless. കൂശാതേ പാതാളത്തില് ഇറങ്ങി KR. I. VN. 1. കൂശല് timidity, shyness, doubt അവ ന്ന് ഒരു കൂ. അശേഷം കാണുകയില്ല Cr Arj. കൂ. എന്നിയേ confidently. 2. also കൂച്ചല് ഇല്ലാതേ; കൂച്ചം So. = fear; but generally കൂച്ചല് cramp in the extremities, = പാച്ചല്. II. കൂച്ചു 1. Bending as of arm or leg, മയിര് കൂ. horripilation. 2. close tie, pressure of weight. കൂച്ചുവിലങ്ങു elephant's fetter, കൂ ച്ചൊക്കും, തമ്മില് ഒരു കൂ. they are of equal weight, are a match to each other, ഒക്ക കൂ ച്ചായിരുന്നു Ti. the army was drawn up for battle. കൂച്ചുക 1. v. a. കൂച്ചികെട്ടുക to tie close. 2. v. n. കൂച്ചിപ്പോക muscles to be contracted, as ഞ രന്പു f. i. of a wounded hand, spasms. CV. കണ്കാഴ്ച കൂച്ചിക്ക So. to blear the sight.
