aḍikka T. Te. M. (അടി 5) 1. To beat, strike, ചൂരല്‍കോണ്ട് എന്നെ രണ്ട് അടിച്ചു TR. അച്ചടിക്ക, പണമടിക്ക coin. കാററടിക്ക to blow. ആട് അടിക്ക kill. മൂന്ന് അടിച്ചുപോ യി 3 o'clock struck. മുഖത്തടിക്കട്ടേ വയററി ന്നടിക്കരുതു only no fine! സാരഥി തേരും തിരി ച്ചടിച്ചു AR 6. drove. — as v. n. നിലത്തിങ്കല്‍ അടിച്ചു വീഴ്കില്‍ KR. throw yourself on the ground. 2. M. Tu. to sweep the ground (അടി 6). V. N. അടിച്ചല്‍ 1. beating. 2. (അടിയുക) a trap. അടിപ്പു 1. printing, stamping, coining. 2. what is beaten, as metal, not cast. C.V. അടിപ്പിക്ക f. i. പണം have coined. രണ്ടടിപ്പിത്തം two kinds of coins.

ariyuγa T. M. C. (അരി II.?) 1. To mow, reap, act gently, പുല്ലരിയാന്‍ വന്നു MR. തകരയരി അരിഞ്ഞു കൊള്‍ക a Med. നാവ രിഞ്ഞീടുവാന്‍ CG. cut off the tongue. മുടിയോടു കൂടെ അരിഞ്ഞു മകുടവും Bhr. hair. അരിഞ്ഞു ചിറ കുകള്‍ വജ്രത്താല്‍ KR 5. wings. ശരങ്ങളാല്‍ ഉടല്‍ x അരിന്തതു RC 35. അരിഞ്ഞരിഞ്ഞിട്ടു KR. mowing with the sword. 2. തെങ്ങരിയുക (& ചെത്തു ക) to tap a palm tree. അരിയുന്ന തീയന്‍ TP. Previous page Next page

ar̀uδi VN. അറുക, End. പുരികത്തി ന്‍റെ അറുതിക്കല്‍ MM. ദേശത്തേ അറുതിതല യില്‍ TR. at the utmost limit. അറുതിനിശ്ചയം വരുത്തുക VyM. fix the boundaries. അറുതി ചെയ്ക to finish, അ. ഇടുക establish V1. അ. വെക്ക fix the last term. അറുതിച്ചൊല്‍ decisive word. അറുതിപെടുക to be extinguished കുരുകുലം അ' ടും Bhr. ഭടപടലമറുതിപെടുമാകവേ Nal 2. CV. ശത്രുക്കളെ അറുതിപ്പെടുത്തതും Bhr. അറുതുവരിക to close പകല്‍ അ'ന്നു Bhr.

araṇyam S. (അരണം far) Forest.

aḷaruγa (a C. fear, alarm) അളരിക്കാ ളുന്നതിന്ന് എഴുതി കെട്ടുക mantr. അളര്‍ക്ക (= അലറുക?) to lament, cry പൊയത്തം പലതും അളര്‍ക്കയും PT. (beggars). VN. അളര്‍ച്ച bellowing, അളപ്പു V1 shriek. Previous page Next page

ayir(am) (അയസ്സു) Iron dust, any ore ഇരിന്പയിര്‍ MR. രംയം ഉണ്ടാ ക്കുന്ന അയിര്‍ (exhib.) അയിരുത്തു smelting of iron B.

arakkaǹ T. M. (Tdbh. രക്ഷസ്സ്) 1. A Rāxasa അരക്കര്‍മണി KR. Rāvaṇa. 2. a miser; a kind of ant MC. (prh. from അരക്കു).

abarimiδam S. Unmeasured. അപരിമിതാനന്ദവാരിധി Sid D.

astu S. (G. 'estō) 1. Be it so, f. i. സുഖ മസ്തു, നമോസ്തു etc. 2. അസ്തുവായിപോക to become a beggar, be reduced to nothing (prh. അസ്ത).

alambhāvam S. (അലം) 1. The feeling 'enough', contentment, also അലംബു ദ്ധി. 2. having enough of it, vexation (= അ ലന്പല്‍) V1. അലംഭാവം അറിയായ്ക intemperance. അലമ്മതി the same. ജന്മികള്‍ക്കുണ്ടോ സുഖ ത്തിന്നലമ്മതി Nal 4.