agaru S. = അകില്‍ (കാളാഗരുദ്രുമം Nal. = കാരകില്‍). അഗരുചന്ദനം എരിഞ്ഞു ധൂ മം, അഗരുധൂപത്തിന്‍ പരിമളം. KR. Previous page Next page

poṭṭuγa (C. Te. peṭlu). 1. To burst, explode ഒരു വെടി പൊട്ടി TR. a gun fired off. പൊട്ടിനൊരൊച്ച CG. (of a tree breaking). പൊട്ടുമാറുളള നാദം (lion's roar). പളള വീര്‍ത്തു പൊട്ടി (of one drowned). പൊട്ടിപ്പൊട്ടിക്കര യുക, പൊട്ടിച്ചിരിക്ക; so of the heart മാനസം പൊട്ടിത്തുടങ്ങിക്കണ്ട നേരം KR. (fear). പൊ ട്ടിയ വാചാ തൊഴുതു Bhg. പൊട്ടുന്ന ഉളളം CG. (grief). ജനനിക്കു കണ്ണുനീര്‍ പൊട്ടി ഒഴുകി Nal. — fire crackling തീ പൊട്ടുന്നതു കേട്ടു, പാവ കന്‍ പൊട്ടി എരിഞ്ഞുപൊരിഞ്ഞു, തല പൊട്ടി ത്തെറിക്ക (of a burning corpse). ലോകം ചുട്ടു പൊട്ടും Bhr. 2. to burst, as a sore ശരീര ത്തില്‍ പൊട്ടി വീണു an eruption; to break, crack as eggs മുട്ട പൊട്ടിപ്പോകാതേ ഭരിക്ക Bhr. അടി കൊണ്ടു തല പൊട്ടി TR. പെണ്ണു കെട്ടി കണ്ണു പൊട്ടി prov. = നാശം വന്നു. 3. to put forth as buds മരം പൊട്ടി മുളെച്ചു, കൂന്പു പൊ. — പൊട്ടന്‍ bursting (see under പൊട്ടന്‍). പൊട്ടിത്തെറിച്ചവന്‍ one who has lost all self-command, a reprobate. — അഞ്ചെട്ടു പൊ'ച്ച മാപ്പിളളമാര്‍ TR. mad chaps of rebels. VN. പൊട്ടല്‍ 1. bursting മുളയുടെ പൊ. കേട്ടു (burning bamboos). 2. = പുട്ടില്‍. പൊട്ടിക്ക 1. v. a. to burst, crack, break off കുരു പൊ. a boil. മദകരി ചങ്ങല പൊ. KR. വില്ലു പൊട്ടിച്ചാന്‍ CG. മാങ്ങ പൊ. V2. to gather. വിരല്‍ പൊ. to crack the fingers. 2. intens. v. n. സാംബന്‍റെ നാഭിയും പൊ ട്ടിച്ചു വന്നതു CG. പൊട്ടിച്ചു പറക to chatter aloud.

māḍa 1. T. So. (മടങ്ങു). A cow with horns bent downwards. 2. മാടകള്‍ ഉരുകുന്പോള്‍ അതിയായി എരിഞ്ഞീടും KR. in a conflagration = മാടം or മേട.

Vī/?/uγa T. M. (C. bīlu, Tu. būru, Te. biddu, √ വിഴു). 1. To fall വീണുപോക, കൊ ടുക്ക; നിലന്തു, ഒരു വീഴ്ച വീണു etc.; ആന കുഴികുഴിച്ചിട്ടു വീണു കിട്ടിയതു jud. നരി കൂട്ടില്‍ വീണു to be passed as urine എരിഞ്ഞു ചുട്ടു വീഴുന്ന മൂത്രപ്രമേഹം ഇളെക്കും a. med. എന്നാ ല്‍ ചെറുനീര്‍ വീഴും MM.; to be born പെററ ങ്ങു വീ'ന്പോള്‍ CG.; to alight മരത്തിന്മേല്‍ ചെന്നു വീണു (a bird). പുഴകടന്നക്കരേ വീ., പാളയത്തില്‍ തുള്ളി വീ. TP. jumped. വീണു നമസ്കരിച്ചു, ശോകിച്ചു വീണുരുണ്ടാല്‍ Bhg. throw herself down; imp. കരുനാട്ടി 210 വീ. = കറുക്ക. 2. to fall in battle ഏറിയ ആള്‍ ഇ രുപുറവും വീണു Ti. were destroyed, lost. പ്രേ തം 743; കാണങ്ങള്‍ വീണങ്ങു പോയോരേ പോ ലേയായി CG. who lost property. 3. to fall off. വീഴ വീഴച്ചെയ്തു made to fall off one by one; to diminish നാഡി വീണു = ധാതുക്ഷയം; to be hindered, neglected കണ്ടം ഒഴിവായി വീണിട്ടുണ്ടു jud. തരിശു വീ. വീഴക്ഷരം a letter fallen out (opp. അധികാ ക്ഷരം VyM.), or that might be left out. വീ. പറക superfluous talk. CV. വീഴിക്ക to cause to fall, തേങ്ങയെ വീ'ച്ചു (a squirrel). വീഴില്ലം (shame to the house) censure, blame, വീ. പറക. വീഴ്ക്കാടു So. deficiency, loss; No. a pit-fall for elephants. VN. I. വീഴ്ച 1. fall. 2. ruin. ആളിന്‍റെ failure, എഴുത്തിന്‍റെ mistake, പണത്തി ന്‍റെ വീഴ്ച depreciation. 3. lapse, neglect ആചാരത്തിന്നു താഴ്ചയും വീ.യും വരിക KU. disuse & abuse. CV. I. വീഴ്ക്ക = വിഴുക്ക to put off clothes ആ ച്ചിമാര്‍ വീഴ്ത്ത തുകില്‍ വാരി CC. പെണ്ണുങ്ങള്‍ വീഴ്ത്തുള്ള കൂറകള്‍ CG. — വീഴ്ത്തു പറക, see താക്ക II. VN. II. വീഴ്പു cloth worn, filthy clothes (esp. menstruous) വീ. കള്‍ വാരുവാന്‍ CG. മങ്ക മാര്‍ വീ. കൂറ കവന്നു VeY.; also വിഴുപ്പു. CV. II. വീഴ്ത്തുക 1. to cause to fall കൊന്നങ്ങു വീ'ന്ന ദുന്നിമിത്തങ്ങള്‍ CG. omens of murder & ruin. പാത്രത്തില്‍ വെള്ളം വീഴ്ത്തി വെ ക്ക vu. എണ്ണ വീത്തി KU. poured. കൂന്പാള വീത്തും പുടവ TP. first cloth of a girl. 2. to make water (with or without മൂത്രം. — VN. III. വീഴ്ത്തല്‍). CV. III. കണ്ണനെ പന്നി തട്ടീട്ടു വീര്‍പ്പിക്കുന്നു TP. CV. IV. ഒരു പ്രമാണിയെ അടിച്ചു വീഴിച്ചു. vu. വുങ്ങു B., see പുങ്ങു.