āltmāvụ S. (√ അന്‍, G. /?/tmos, Athem in German) 1. Breath, life; soul, spirit. പരമാത്മാവ് the universal, ജീവാത്മാ വ് the individual spirit. ആത്മനികണ്ടു കണ്ടാ ത്മാനം ആത്മനാ AR 6. discover in the soul through the soul the one Soul of the world. ആത്മാവാത്മാവിനെ അറിയും prov. 2. heart, breast ആത്മാവുകൊണ്ടു വരിച്ചു ഞാന്‍ Nal. ആത്മാവില്‍കരം വെച്ചു, ആത്മാവിനെ തൊട്ടു സത്യം ചെയ്തു KU. 3. self, chiefly in comp. hence: ആത്മകം (3) consisting in (= മയം) അനൃതജഡദു:ഖാത്മകമാം ദേഹം KeiN 2. ആദിത്യരഥത്തിന്നു ചക്രമാകുന്നതു ഓരോ സംവത്സരാത്മകമായിരിപ്പതു. Bhg. ആത്മജന്‍ (3) son, ആത്മജ daughter. ആത്മജ്ഞാനം, — ബോധം (1) metaphysical intuition. ആത്മപ്രശംസ (3) boasting ആ. മരണാല് ‍പരം Bhr 1. worse than death. ആത്മരക്ഷ (3) presetting oneself, ആ. ചെയ്തു കൊണ്ടമര്‍ ചെയ്വിന്‍ KR 5. ആത്മവിത്ത്, ആത്മജ്ഞന്‍ (1) knowing the universal soul. ആത്മഹത്യ (3) suicide, vu. അ'ഹത്തി. ആത്മാര്‍ത്ഥം (3) for one's own sake. ? ആത്മികയായീടുന്ന പത്നി VCh. my own wife. ആത്മീയം own (po.) ആത്മ്യം personal ആത്മ്യശുദ്ധ്യാ Si Pu 3. ആത്മോപദേശം metaphysics, explanation of ആത്മാ, അനാത്മാ & പരാത്മാ, the 3 constituents of existence (phil.)

tūṇṇūγa (v. n. of തൂക്കുക) 1. To hang. ത്രാസു ശരിയായി തൂങ്ങി Arb. hung even. പിടി ച്ചു തൂങ്ങുന്നു രഥത്തിനെ ചിലര്‍ KR. so as to detain the chariot. — to be suspended, dangle, എല്ലു തൂങ്ങി Bhr. (of an old man). അടുത്തു തൂങ്ങി യും, തൂങ്ങിത്തടുക്ക Bhr. to lean forward in fencing, വാങ്ങിയും നീങ്ങിയും തൂങ്ങിയടുക്കയും PatR. തൂങ്ങിമരിച്ചു = ഞേന്നു So. 2. to be weighed. അന്ന് ഏറത്തൂങ്ങിയതു സത്യം Bhr. when Brahma weighed truth & untruth, the former weighed more. ആ മാംസം പ്രാവിന്നു ശരിയാ യി തൂങ്ങാതേ Arb. 3. T. Te. to be drowsy, to sleep. VN. തൂങ്ങല്‍ hanging, inclination, reliance, drowsiness.

pūṭṭụ T. M. (പൂണ്‍). 1. Closure, lock പൂട്ട റതുറപ്പതിന്നു RS. കളത്തിന്ന് ആമപ്പൂട്ടു പൂട്ടിച്ചു MR. a padlock. Other kinds: പൂട്ടും താഴും = കോല്പൂട്ടു (of Pattāya houses), തണ്ടും താഴും (for native houses), പറങ്കിപ്പൂട്ടു or ബൊന്പായ്പൂട്ടു (a padlock), പററുപൂട്ടു, താവുപൂട്ടു. 2. a clasp നടുവിന്നു കെട്ടുന്ന കൊട്ടപ്പൂട്ടു TR. a Portuguese girdle. 3. yoking കിളയും പൂട്ടും കഴിച്ച് ഉഴ വാക്കി MR. ploughing; also bending the bow ഞാണ്‍ പൂ'ട്ടേററി. കാല്‍പൂട്ടു = പിണെച്ചുവെക്ക a school-punishment. 4. a rice-cake. 5. E. foot ആറു പൂട്ടുള്ള കോല്‍ MR. പൂട്ടുവില്‍ (പൂട്ടുക) a bent bow പൂ'ക്കൂട്ടം RC. പൂട്ടേറു (3) the plough-traces പൂ. വെട്ടി അറു ത്തു മൂരി എടുപ്പിച്ചു TR. MR. പൂട്ടുക T. M. (C. pūḍu, Te. pūḍuču). 1. to lock, bolt മച്ചിലാഴക്കുഴിച്ചിട്ടകം പൂട്ടിയാലും കട്ടു പോകും RS. പണം പെട്ടിയില്‍ പൂട്ടിവെച്ചി രുന്നു TR. locked up. പുര പൂട്ടിക്കിടക്കുന്നു. 2. to yoke വയലില്‍ കാലി പൂട്ടുന്ന തീയര്‍ TR., hence to plough കണ്ടം പൂ. (loc.); തേ രില്‍ കുതിര പൂട്ടുക; വെള്ളക്കാളകള്‍ എട്ടു പൂ ട്ടിയ രഥം KR. ആയിരം വാജികളെക്കൊ ണ്ടു പൂട്ടിയ തേര്‍ AR. put to the carriage. 3. to span, bend the bow ആ വില്ലു ഗന്ധ ൪വ്വന്മാര്‍ക്കും പൂ'വാന്‍ പണി KR. ഞാണ്‍ പൂ.; പൂട്ടിയ ധനുസ്സുകള്‍ KR. 4. to embrace പിടിച്ചു പൂ. V2. CV. to cause to lock, yoke, put to പൂട്ടു പൂ. MR. രഥത്തില്‍ നല്ക്കുതിരകളെ പൂട്ടിച്ചാന്‍ KR.; കന്നുപൂട്ടിക്ക to get ploughed No. പൂണ No. loc. = പോണ So.; see പോകിണ.

pēṇ (Te. pēḍu splinter, see പെളി). A wedge രഥത്തിന്‍റെ പേണുകള്‍ മൂന്നും മുറിച്ചു KR. പേണുകള്‍ ചീന്തുംവണ്ണം Bhg. പേണുപടി & പേന്പിടി V2. so much as can be taken with 2 fingers. പേണാഴി, പേണാത്തുള B. a hole cut in the end of timber to put a rope through. denV. പേണിക്ക (തൂണു) No. = കവളി ഉണ്ടാക്ക. പേണിടുക to split asunder palm-trees etc. പേണി V1. (cleft) the hoof of cattle.

vaṇḍi 5. (വള്‍). 1. = വട്ടം Round in തല വണ്ടി രുപ്പിക q. v. 2. a wheel, the nave of a wheel ഓടുന്ന രഥത്തിന്‍റെ വ., തേര്‍വ. ഘോഷ വും Nal. 3. a cart, bandy രാക്ഷസര്‍ വ. തള്ളി നടത്തുന്നവര്‍ Bhg 11. — Kinds: പെട്ടിവ. a coach, കോലാര്‍വ. a common cart 319, മുക്കാല്‍ വ. id. the wheels' diameter being smaller, മു ട്ടിവ., കാല്‍വ. Cal. a wheel-barrow (കാല്‍ = leg).— വ. ക്കയറു, വ. ക്കാള, വ. ക്കുതിര. 3. aM. a bird (=പണ്ടാരംകോഴി bee-eater?). മയൂരം വണ്ടി പരന്തു കാകങ്ങള്‍ RC 85. 4. (T. മണി sediment) So. filth in വ. ക്കാരന്‍, — പ്രവൃത്തി see bel. വണ്ടിക്കടുക്കന്‍ an ear-ornament of men. വണ്ടിക്കാരന്‍ a waggoner; (4) So. a cleaner of vessels in a temple, esp. in ഊട്ടുപുര. വണ്ടിക്കോല്‍ shaft of a cart; measuring staff. വണ്ടിത്താര 445, വണ്ടിച്ചാല്‍ wheel-tracks or -ruts. വണ്ടിപ്രവൃത്തി (4) So. the work of cleaning vessels in temples, esp. in ഊട്ടുപുര. വണ്ടില്‍ T. aM. a cart, wheel തേുരുവ'ലോട് ഒപ്പമായി കാണാം KR. വണ്ടില്ക്കാരന്‍ TR.