mur̀a 5. (മുറു). 1. What is binding, law, custom, duty മറയും മുറയും = വേദശാസ്ത്രങ്ങളും; also turn മാസത്തില്‍ ഒരു മുറ ഭക്ഷണമായി KR. (in tapas). മുറമുറയേ by turn. കോടത്തി മുറ എനിക്കറിഞ്ഞു കൂടാ jud. the ways of a court. മുറപോലേ വിസ്തരിക്കുന്നില്ല duly. മൂന്നാം മുറ മഹാരാജാവു Coch. the third prince. 2. customary lamentation, wailing (see മുരളു ക). പുലര്‍ച്ചമുറ, മോന്തിമുറ (I/?/avars) bewailing a dead person daily at dawn & sunset till ചാവടിയന്തരം & after it at dawn only (formerly for 1 year, now for 5 — 7 months). പുലമറ slave Pulayars bewailing the death of their masters. മുറ തുടങ്ങിനാള്‍ Bhr. അല യും മുറയും vu. സീതയേ മുറകള്‍ വിളിക്കവേ കട്ടു KR. മാമുറ ഏഴ, മുറ കോലിനാള്‍ RC. മുറ കരച്ചല്‍ shrieks, മുര ഇടുക to wail, complain, find fault. മുറക്കാരന്‍ So. m., — രി f. a relation; having a turn of duty. മുറകേടു irregularity, impropriety, disorder. മുറജപം a costly ceremony in Trav. celebrated every 6th year, with fasting during 41 or 56 days, reciting the Vedas whilst standing in water. മുറപ്പാടു V1. wailing. മുറമ V1. custom T. മുറമുറണ = മുരള്‍ or മുറള്‍. മുറമുറയായി 1. in regular order. 2. മു. ചമ ഞ്ഞു, മുറാമു. തുടങ്ങി നാരിമാര്‍ Bhr. bitter lamentation. മുറയോത്തു songs of the Pāṇḍavas, as sung by Vēlaǹ, Kaṇišaǹ, etc. മുറവിളി lamentation ഇത്ഥം മു. കേട്ടു PT. ജന പദേശന്മാര്‍ മുറവിളിക്കയും KR. മു. കൂട്ടുക. മുറവിളിച്ചയ്യോ പാപമേ Mud.