mana 5.(Te. മനു to live, exist). 1. A house മനയില് പുക്കു Anj., esp. of Brahmans, Nambutiris. മനക്കല് ഇരിക്ക to be at home (Brahm.). മനകെട്ടി മലയാളന് കെട്ടു prov. താഴേമന KU. authority of Nāyars. 2. a Brahman's wife, മനക്കുട her umbrella. മനക്കല് 1. a mansion, as ആഴുവാഞ്ചേരി മ. KU. 2. N. pr. the residence of a Tīyar baron മന്ദനാര്, q.v. മനക്കോട്ടു കുഞ്ഞിരാമന് N. pr. of a chieftain SiPu., UmV. മനനാടു KU. a name of Kēraḷam. മനയന് N. pr. a caste കൊല്ലന് മ. പെരിങ്കൊ ല്ലന് huntg. (see മനയാളി). മനയമ്മ the wife of മൂസ്സത്; housewife in Shaiva parlance. മനയാട്ടി, മനയാള് aM. housewife. മനയാളി 1. N. pr. of a caste, ഊരാളി, see മ ണിയാണി. 2. = മലയാളി. മനസ്ഥാനത്തു നായര് N. pr. a fief under Calicut. KU.
