ka/?/aγam (T. = കളരി) 1. A temple, chiefly considered in its political bearings ക' ങ്ങളിലുള്ള ബ്രാഹ്മണരും തറവാട്ടുകാരും TR. ക ഴകത്തഴിവു KU. expense of a temple-ceremony, ordeal, etc. 2. a temple service. അവിടെ ക. കഴിഞ്ഞു MR. offering of flowers etc. 3. title of 4 chief temples of the ancient aristocracy, Parappūr, Perinchellūr, Panniūr, Cheṇganyūr, which afterwards had the right of electing the king KU. 4. administration, authority, എനിക്കു N. ക്ഷേത്രത്തില്‍ ക'മാക കൊണ്ടു MR. — So. prosperity; കഴകത്താക to succeed. കഴകക്കാര്യം = കഴകം 4. administration of temple property, generally confided to 4 ഊരാ ളര്‍ or കഴകക്കാര്‍ f. i. ക്ഷേത്രത്തിലേ കഴ കക്കാരന്‍ വാരിയര്‍ MR. — also കഴമ. കഴകി (huntg.) N. pr. a Bhagavati.

kiriyam (Tdbh. ഗൃഹം) 1. House, progeny. 2. കിരിയത്തില്‍ നായര്‍ the higher class of Sūdras. നാലു കിരിയക്കാര്‍ at Calicut = ൪ കാ ര്യക്കാര്‍.— പതിനൊന്നു കിരിയം KU. 11 families of Nāyers below the തറവാട്ടുകാര്‍.

tar̀a T. M. (C. തരവു, fr. C. Te. തറു to sink in) 1. Foundation (പല്ലിനു തറ ഇട്ടു the tooth is forming); the stone-rows of a house, the site of a house. 2. a mound, elevated ground; an altar, as പൂത്തറ, കല്‍ത്തറ, മണ്‍തറ V1.; ആറാട്ടുതറ; for a marriage ചെത്തിയടിച്ചു പുര ത്തില്‍ എങ്ങും നല്‍ത്തറയിട്ടു മെഴുകിയല്ലോ Anj.; a mound raised at the bottom of a tree, നികും ഭില ആല്ത്തറമേലേറി AR., അരയാ (ല്‍) ത്തറ etc. ആല്‍ത്തറമുകളേറി കാററും ഏററിരിക്കും SiPu. 3. ground (in T. = ധര) നിന്നെ അടല്‍ത്തറ മേല്‍ വീഴ്ത്തി RC. (= കളം). കളിക്കുന്ന തറ stage; a small district, parish (now ദേശം), ഞാന്‍ ത റതറകള്‍ക്ക ഒക്കയും ആളെ അയച്ചു TR. Similar to തെരു, a village, quarter; chiefly നായര്‍തറ, but also ആണ്ടി —, കമ്മാള —, വേട്ടുവത്തറ Palg.; country-places, Mofussil, Cann. 4. nailing, rivetting (= തറെപ്പു) ത. പിടിക്ക to rivet. see തറി 4. Hence: തറക്കാര്‍ (3) Cann. those living in the country, Mofussilites. തറകെട്ടുക (1. 2) to raise a mound, to surround a mound with stones, lay a foundation. തറക്കെട്ടു = l. the stone-foundation of a house. തറയുക to be fixed, പച്ചവൃക്ഷത്തില്‍ ആണി ത റയും കണക്കനേ KeiN. (compar. to attentive hearing). തറവാടു (പാടു) 1. a house, chiefly of noblemen (൩൨തറവാട്ടുനായര്‍ under Porḷātiri), ancestral residence of land-owners നായായി പി റക്കിലും തറവാട്ടില്‍ പിറക്കേണം prov. 2. family. തറവാട്ടുകാരന്‍, (& തറവാടി B.) a householder, great proprietor; a Sūdra of the 6 uppermost classes (കുറുപ്പു etc.); member of the family, jud.; (mod.) educated & well to do people in any caste, മാനമര്യാദക്കാരന്‍. തറവാടുപുലര്‍ത്തി (loc.) = നടുതലക്കോപ്പുകള്‍. തറവാട്ടുമുതല്‍ unalienable family-property.

puḷḷi T. M. (= പുള്ളടി? C. Te. Puḷḷi, a thin piece of grass, straw = പുല്ക്കൊടി). 1. A dot, spot, point പൂച്ചത്തോലില്‍ പു. കുത്തി പു ലിത്തോല്‍ എന്നു പറഞ്ഞു VyM. പു. യുള്ളൊരു പട്ടും തരുവാന്‍ SG. (= വീരാളിപ്പട്ടു). പു. പു. യാ യിരിക്ക to be much spotted. ആരിയപ്പു. a kind of spots on cattle. കടകം പുള്ളിക്കാള with spots on the neck, belly & feet (claimed by Rājas) — (also N. pr. of places f. i. പരുത്തി പ്പുള്ളി). 2. the mark s in gram., the vowel എ. 3. a cipher, nought. 4. an article or person, and their valuation. ചെറു പു. a trifle. — പാറാപ്പു. a prisoner. പുള്ളിക്കാരന്‍ (4), നല്ല പു. a man of note, influential = തറവാട്ടുകാരന്‍. — പു'ക്കാര്‍ Trav. tax-payers. — പുള്ളിക്കാരത്തി f. = തറവാട്ടുകാര ത്തി, also beautiful. പുള്ളിക്ക V1. to be spotted, speckled. പുള്ളിക്കുത്തു flaw in cloth, etc. പുള്ളിച്ചി f. (1) M. spotted f. i. പു. പ്പശു. പുള്ളിത്താപ്പു a private mark of price on cloth. പുള്ളിപ്പുലി a leopard; this as well as പുള്ളി നരി are considered royal property KU. പുള്ളിപ്പുലിയന്‍ N. pr. a Paradēvata. പുള്ളിമാന്‍ a spotted deer. പു'ങ്കണ്ണി SiPu. പു' ങ്കരനു പോലുമാമല്ല RC. to Siva, — also പു ള്ളിമറിമാന്‍ Sil. പുള്ളിവസത്രം spotted cloth as given after പുങ്ങം. പുള്ളിവിളക്കം So. 1. examination of accounts. 2. registration of anything in the names of persons after ascertaining their rights. B. (പുള്ളിവിളങ്ങുക). പുള്ളിയാരന്‍ N. pr. a deity of mountaineers.