ar̀u (√ അറുക) 1. Severing, cutting. വീശിന വലെക്ക് അറുകണ്ണുണ്ടാം prov. torn part. 2. horrible (prh. = II അരു) അറുകുല violent death, f. i. of king = പടുകുല also അ റകുല (നമ്മെ അറകുലകുത്തിട്ടെ എങ്ങേനും പോ യ്ക്കൊണ്ടാന്‍ CG.) അഖിലസുഹൃദറുകുലകള്‍ ചെ യ്യിപ്പാന്‍ Mud 7. by executing them. — അറവൂല TP. അറൂല (vu.) interj. O murder! (= അരു കുല q. v.) അറുങ്കൂത്തിച്ചി = മുറങ്കൂത്തിച്ചി (loc.) അറുമഴ, etc. II.