kiḷambuγa T. M. (കിളു) To rise; bear a grudge V1. കിളര്‍ T. splendour. കിളര്‍നാടു RC. കിളരുക T. M. (aC. കെളുരു Te. C. കെരളു) v. n. 1. to rise, grow high. കടല്‍ കിളര്‍ന്തലറും പോലെ RC. കിളര്‍ന്നു പൊങ്ങീടിനധൂളി Bhr. ഒളികിളര്‍ന്തവളര്‍ ചൂലം RC. കിളര്‍ന്നു വൈ രം ഹൃദി കംസന്നേററം CC. ഉള്‍ക്കിളരുന്ന രിചം കൊണ്ടണെന്തു RC. 2. to burst, as a floor not smeared with cowdung. VN. കിളര്‍ച്ച rising, as of പൊടി. കിളര്‍ത്തുക v. a. to raise, make high കണ്ടം കി. to break up by first ploughing. കിളറുക, റി v. n. to rise as dust (T. to stir) ഉള്‍ക്ക രളില്‍ കിളറുന്നൊരു കോപേന Mud.