ami/?/uγa T. a M. To sink (= അ മരുക), പോരില്‍ അമിഴ്ന്ത കപിവീരന്‍ RC 15. absorbed in. കണ്ണിലമിണ്ണചൊരി RC 43. നെ റ്റിയാം മുറ്റത്തമിണ്ണുള്ള ലീല CG. dwelling on. പതതാരില്‍ അമിഴ്ന്തവര്‍ RC 54. threw themselves at his feet. a. v. അമിഴ്ത്തുക To fix, set അഴകാര്‍ കി രീടം അമിഴ്ത്തി RC. put on. രത്നങ്ങള്‍ അമിഴ്ത്തി യ കൊടിമരം KR 5. (മുത്ത്) അമിഴ്ത്തീടിന ക വചങ്ങള്‍ Bhr. അമീന്‍ (Ar. amīn) Person in charge; native judge. അമീര്‍ (Ar. amīr) Emir അമീറന്മാര്‍ grandees Ti.